[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 1، شماره 3 - ( پاييز 1389 ) ::
جلد 1 شماره 3 صفحات 237-242 برگشت به فهرست نسخه ها
نظریه‌ی مزاج در طب سنّتی ایران و تنوّع پاسخ‌دهی درمانی بر اساس فارماکوژنتیک
محسن ناصری*، حسین رضایی زاده، طیبه طاهری پناه، واحده ناصری
چکیده:   (19463 مشاهده)

دانش ژنتیک و فیزیوپاتولوژی نشان‌داده است که بروز یک بیماری می‌تواند ناشی از علل مختلفی مانند جهش در ژن‌های مختلف و مکانیسم‌های متفاوت مولکولی باشد، در‌حالی‌که ممکن است در بالین، علایم به‌ظاهر یکسانی مشاهده ‌شود. از طرفی بیماران از‌نظر جذب داروها، تاثیر، کارآیی و عوارض جانبی آن‌ها، واکنش‌های مختلفی به یک دارو نشان می‌دهند و همین مساله باعث شده است تا پزشکان هنگام تجویز دارو برای بیمار، علاوه ‌بر تبعیّت از رویکردهای درمانی تعریف‌شده، از حدس و گمان بر‌‌پایه‌ی تجربه‌ی شخصی نیز استفاده نمایند.
داروسازی نوین سعی‌ دارد، برپایه‌ی فارماکوژنتیک و نه فقط بر‌اساس مکانیسم یا ژنتیک بیماری، راهی برای تولید داروهای موثّرتر و کاراتر بیابد. هدف از این رویکرد، کسب حداکثر پاسخ بالینی با کم‌ترین عوارض ‌جانبی و تولید دارو برای شخص‌‌ خاص با بیماری‌ خاص می‌باشد. امّا علی‌رغم این تلاش، تخمین و پیش‌بینی کارآیی و عوارض‌ جانبی احتمالی دارو، بسیار پیچیده و در تعامل با بسیاری از عوامل شناخته و ناشناخته است و مراکز تحقیقاتی به‌دنبال طراحی شیوه‌های مطالعاتی جدیدی هستند که با ساده‌ترین و ارزان‌ترین شیوه، بیشترین احتمال موفّقیّت را به‌دست آورند.
در مکتب طب سنّتی ایران، مزاج، مفهومی ‌کلیدی در تعریف سلامت و بیماری انسان است. در این دیدگاه همان‌طور ‌که اثر انگشت هیچ دو فردی یکسان نیست، مزاج و ترکیب هیچ دو انسانی با یکدیگر یکسان نمی‌باشد و همین‌طور در بسیاری از بیماری‌ها، تغییرات خاصّی در مزاج فرد رخ ‌می‌دهد که طبق یک‌سری اصول مدوّن و طبقه‌بندی شده قابل افتراق است.
گمان می‌رود با تقسیم‌بندی بیماران بر‌اساس نوع بیماری و در‌نظر گرفتن مزاج فرد و مزاج بیماری و همراه کردن این مساله با مزاج خاص داروها می‌توان در پیش‌‌بینی میزان کارآیی دارو یا احتمال بروز عوارض‌جانبی، موفّقیّت بیشتری را کسب نمود و به‌عبارت دیگر، این احتمال وجود دارد که بتوان راه رسیدن به اهداف فارماکوژنتیک را بر‌پایه‌ی فنوتیپ مزاج‌ها کوتاه‌‌تر کرد.

واژه‌های کلیدی: طب سنّتی ایران، مزاج، فارماکوژنتیک، فارماکوژنومیک
متن کامل [PDF 300 kb]   (2863 دریافت)    
نوع مطالعه: اصيل پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1391/7/25 | پذیرش: 1396/3/31
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Naseri M, Rezaeiazdeh H, Taheripanah T, Naseri V. Temperament Theory in the Iranian Traditional Medicine and Variation in Therapeutic Responsiveness, Based on Pharmacogenetics. jiitm. 2010; 1 (3) :237-242
URL: http://jiitm.ir/article-1-66-fa.html

ناصری محسن، رضایی زاده حسین، طاهری پناه طیبه، ناصری واحده. نظریه‌ی مزاج در طب سنّتی ایران و تنوّع پاسخ‌دهی درمانی بر اساس فارماکوژنتیک. مجله طب سنتي اسلام وايران. 1389; 1 (3) :237-242

URL: http://jiitm.ir/article-1-66-fa.html



دوره 1، شماره 3 - ( پاييز 1389 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله طب سنتی اسلام و ایران Journal of Islamic and Iranian Traditional Medicine

Creative Commons License
This Journal is licensed under a Attribution-NonCommercial 4.0 International License

Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4297