:: دوره 11، شماره 3 - ( پاييز 1399 ) ::
جلد 11 شماره 3 صفحات 263-272 برگشت به فهرست نسخه ها
نگاهی به همگرایی طب مدرن و سنتی
فاطمه ممشلی، علی‌اکبر صبوری، سید حسن مقدم‌نیا، علی‌اکبر موسوی موحدی*
چکیده:   (772 مشاهده)
مقدمه: هر علمی می‌تواند از طریق همگرایی نظریه‌ها و تجربه‌های مفید، همراه با استفاده از داده‌های جدید توسعه یابد. علم طب نیز از این قاعده مستثنی نیست. نادیده گرفتن گنجینه عظیمی از دانش پزشکی که طی قرن‌ها در فرهنگ‌ها و تمدن‌های مختلف شکل گرفته و تکامل یافته است دور از عقل به‌نظر می‌رسد.
مواد و روش‌ها: این مقاله یک مطالعه مروری و سیاست‌گذاری علمی است. در این مطالعه کلمات کلیدی به زبان‌های فارسی و انگلیسی در پایگاه‌های علمی داخلی نظیر SID، MagIran، Irandoc و پایگاه‌های جست‌وجوی علمی بین‌المللی مانند Pubmed، Scopus و Web of Science مورد جست‌وجو قرار گرفت. بازه زمانی مورد جست‌وجو برای مشخص نمودن مقاله‌های موردنظر از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۲۰ در نظر گرفته شده است. در این مطالعه مقالات و آثار پژوهشی اصیل و مروری بررسی شده است. در پایان نتایج برمبنای علوم زیستی پیشرفته جمع‌بندی شده است.
بحث و نتیجه‌گیری: سازمان بهداشت جهانی از سال ۲۰۰۲ خواستار توجه دولت‌ها به کاربرد طب سنتی شد و از سال ۲۰۱۴ برنامه‌ای را برای الحاق طب سنتی با طب مدرن که در نهایت منتهی به ایجاد طب همگرا شد، آغاز کرده است. کشور چین در این میان پیشتاز بوده و قدم‌های بزرگی در راه همگرا کردن طب سنتی خود با دیدگاه‌ها و رویکردهای طب مدرن برداشته است. ایران با دانشمندانی چون ابن‌سینا که شهرت جهانی دارند، سابقه تاریخی درخشانی در علم طب دارد. بنابراین، انتظار می‌رود که طب ایران در برگیرنده تمامی دانش طب از قدیم تا جدید باشد و در طب همگرا در سطح ملی و بین‌المللی پیشتازی نماید. یکی از شیوه‌ها برای همگرا شدن طب قدیم با طب جدید انجام تحقیقات در سطح مولکولی و بیومولکولی در مورد نسخه‌های طب سنتی است. مقاله حاضر به‌عنوان پیامی برای فعالان حوزه پزشکی، سلامت و بهداشت آماده شده است تا توجه آنها را به لزوم انجام تحقیقات بنیادی و پایه در زمینه طب سنتی در راستای به‌روز کردن آن بر اساس شواهد علمی جلب نماید. رویکردهایی که اخیراً توسط پژوهشگران در این بررسی‌ها مورد توجه قرار گرفته است شامل زیست‌شناسی سامانه‌ای، پروتوئومیکس، متابولومیکس و دیگر آنالیزهای شبکه می‌باشد. انسان موجود بسیار ناشناخته‌ای است؛ بنابراین باید سلامت انسان را متناسب با طبیعت و فطرت او نگریست. لذا برای پیشگیری و درمان بیماری‌های او شایسته است از الگوبرداری‌های طبیعی، سبک زندگی سالم، خرد و دانش بر مبنای طبع و فطرت او بهره‌برداری نمود.
متن کامل [PDF 142 kb]   (172 دریافت)    
نوع مطالعه: مروري | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/5/6 | پذیرش: 1399/10/30 | انتشار: 1399/9/10


XML   English Abstract   Print



دوره 11، شماره 3 - ( پاييز 1399 ) برگشت به فهرست نسخه ها