:: دوره 9، شماره 2 - ( تابستان 1397 ) ::
جلد 9 شماره 2 صفحات 0-0 برگشت به فهرست نسخه ها
غذاهای ایرانی "آبگوشت" از دیدگاه طب ایرانی با تکیه بر معرفی رساله فاقد المغالطه
زهرا حسین هاشمی، مسعود کثیری*، اصغر منتظرالقائم، آرمان زرگران
چکیده:   (2399 مشاهده)
سابقه و هدف: بررسی نقش تغذیه در متون طب سنتی و تاریخ پزشکی بیانگر جایگاه ویژه آن در حفظ و نگهداری و در صورت بیماری، بازگرداندن سلامتی است. یکی از غذاهای مناسب و سالم در سفره سنتی ایرانی، آبگوشت است. همچنین آبگوشت یا ماءاللحم یکی از غذاهای دارویی در طب سنتی ایرانی می‌باشد که در درمان بیماران از آن استفاده می‌شود. این غذا در متون طب سنتی هم به عنوان یک غذا و هم به عنوان یک دارو آمده و حکمای ایرانی با نگارش مقالات و حتی رسالات مجزا درباره آن، اهمیت و ارزش غذایی آن را بیان کرده‌اند.
این پژوهش به بررسی و تحلیل نظریات حکمای مختلف در خصوص روش پخت انواع آبگوشت و نقش آن در حفظ و بازگرداندن سلامتی بدن پرداخته و در همین راستا، به عنوان نمونه، به معرفی و تبیین بخشی از رساله فاقد المغالطه پرداخته است.
مواد و روش ها: تحقیق به روش مطالعه کتابخانه ای انجام گرفت. با مطالعه کتاب های پزشکی دوره اسلامی در زمینه آبگوشت و به ویزه نسخه خطی فاقد المغالطه، در زمینه آبگوشت و تأثیرات دارویی آن، به معرفی این نسخه خطی پرداخته می شود.
نتیجه گیری: نگاهی به نتایج این پژوهش که با رویکرد توصیفی- تحلیلی و با بررسی منابع طب سنتی اسلام و ایران، به خصوص رساله مستقل فاقد المغالطه به نگارش درآمده است، نشان می‌دهد که حکمای ایرانی تا چه حد به نقش انواع آبگوشت در حفظ سلامتی و درمان بیماری‌ها اذعان داشته و آن را توصیه می‌کرده‌اند.
واژه‌های کلیدی: محمد سلیم خان صاحب، فاقد المغالطه، آبگوشت، طب سنتی ایران
متن کامل [PDF 133 kb]   (389 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۷/۷/۲۳ | پذیرش: ۱۳۹۷/۷/۲۳ | انتشار: ۱۳۹۷/۷/۲۳


XML   English Abstract   Print



دوره 9، شماره 2 - ( تابستان 1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها