:: دوره 9، شماره 2 - ( تابستان 1397 ) ::
جلد 9 شماره 2 صفحات 191-187 برگشت به فهرست نسخه ها
اَفتیمون و کُشوث
لیلا عبدی ، غلامرضا امین* ، محبوبه بزرگی ، امیر خلج ، روجا رحیمی ، آزاده رییس‌دانا ، محمدرضا شمس اردکانی ، میثم شیرزاد ، بهزاد ذوالفقاری ، امیرمهدی طالب
چکیده:   (11002 مشاهده)
چکیده: اَفتیمون و کُشوث دو گیاه مطرح در طب ایرانی با کاربردهای متفاوت هستند که به‌علت شباهت‏های زیاد ظاهری، اغلب به‌طور اشتباه به جای یکدیگر مورد استفاده قرار می‌گیرند. واژۀ اَفتیمون (epithymum) یک لغت یونانی است با این تفسیر که “epi” در زبان لاتین به معنای "رویِ" و thymum”" به معنای "مربوط بهthymus " می‌باشد. با توجه به معنا و ماهیت آن که گیاهی سرخ فام ذکر شده، اَفتیمون همان گونۀ Cuscuta epithymum ‌‌‌‌‌است که در حال حاضر نیز به وفور روی گیاه آویشن می‌روید و از دیدگاه طب ایرانی خاصیت مسهل سودا دارد و در درمان بیماری های ناشی از غلبۀ سودا مانند مالیخولیا، مانیا، صرع سوداوی و صداع سوداوی به‏‌کار می‌رود.
در خصوص ماهیت گیاه کُشوث عنوان شده که ساق آن مایل به زردی و تیرگی و گل آن ریزه مایل به سفیدی و تخم آن کوچکتر از تخم ترب و مایل به تدویر و بهترین آن تازۀ زرد تلخ‏طعم آن است که بر خارها می‌روید. ماهیت مذکور با گونۀ Cuscuta chinensis تطابق دارد که در حال حاضر نیز به وفور رویِ گیاه خارشتر دیده می‌شود. برای مفردۀ کشوث در طب ایرانی اثرات مفَتِّح و مُخرِج فضول لطیفه از عروق و مُنَقّی آنها از اخلاط فاسده و مقوی معده، کبد، طحال و رگ‌های خونی و همچنین مدر بول و حیض و شیر و عرق، ملیّن طبع و ُمنَقّی رحم ذکر شده است و در درمان تب‌های مزمن و ورم طحال کاربرد دارد.
واژه‌های کلیدی: اَفتیمون، کُشوث، طب ایرانی، Cuscuta epithymum، Cuscuta chinensis.
متن کامل [PDF 314 kb]   (5592 دریافت)    
نوع مطالعه: مروري | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1397/5/12 | پذیرش: 1397/6/10


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 9، شماره 2 - ( تابستان 1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها