:: دوره 5، شماره 2 - ( تابستان 1393 ) ::
جلد 5 شماره 2 صفحات 179-169 برگشت به فهرست نسخه ها
چشم انداز مکتب علمی اسکندریه در شکوفایی دانش پزشکی در اسلام و ایران
علیرضا گلشنی*، هادی پیروزان، آرمان زرگران، بابک دانشفرد
چکیده:   (10470 مشاهده)

یکی از مکاتب علمی و پزشکی تأثیرگذار در جهان باستان مکتب اسکندریه بوده که از زمان شکل‌گیری‌اش در دوره جانشینان اسکندر (از ۳۰۵ تا ۳۰ پیش از میلاد، نزدیک به سیصد سال) در مصر (بطالسه) تا حمله رومیان و سقوط این سلسله شاهد رونق و شکوفایی بسیاری در علم طب بوده‌است. اساتید علمی اسکندریه با عناد و تعصب مذهبی رومیان، مجبور به مهاجرت به مرکز علمی جندی‌شاپور در دورۀ خسرو انوشیروان شده، و سبب شکوفایی بیشتر این مرکز جهانی شدند. مشابه این رویه در دورۀ اسلامی با تأسیس مکتب دارالعلم بغداد در زمان هارون‌الرشید و مامون ادامه ‌یافت. مکتب علمی اسکندریه که لقب دارالعلمی را در جهان باستان به خود اختصاص داده‌است، با دارا بودن مدارس علمی، بیمارستان‌ها و مراکز درمانی و کتابخانه‌ مجهز، شهرتی جهانی یافته ‌بود. علما و دانشمندان بزرگی که در این مکتب پا به عرصه نهادند، شیوه‌های نوینی در پزشکی ابداع‌کردند. موفقیت‌ها و پیشرفت‌های این دانشمندان در زمان نهضت‌های ترجمه رخ داده در دو مرکز جندی‌شاپور و بغداد و طی دو دورۀ حکمرانی ساسانیان و بنی‌عباس به این مراکز علمی منتقل شد. در این مطالعه سعی شده این مکتب بزرگ پزشکی مورد بررسی قرار گیرد.

واژه‌های کلیدی: مکتب، طب، مدارس، بیمارستانها، مصر، اسکندریه
متن کامل [PDF 350 kb]   (4216 دریافت)    
نوع مطالعه: مروري | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1392/7/15 | پذیرش: 1393/4/13


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 5، شماره 2 - ( تابستان 1393 ) برگشت به فهرست نسخه ها