طب سنتی ایرانی به عنوان بخشی از میراث علمی و فرهنگی کشور، در اسناد بالادستی نظام سلامت جمهوری اسلامی ایران از جایگاه ویژهای برخوردار است. فرهنگستان علوم پزشکی جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک نهاد علمی و مشورتی، در راستای ایفای نقش دیدهبانی سلامت و حمایت از سیاستهای مبتنی بر شواهد، اقدامات متعددی را در حوزۀ طب سنتی، طب مکمل و گیاهان دارویی انجام داده است. مطالعۀ حاضر با هدف بررسی و تبیین اقدامات، مواضع و فعالیتهای فرهنگستان علوم پزشکی کشور در این حوزه طی سالهای ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۴ انجام شد. این پژوهش به روش مروری و مبتنی بر تحلیل اسناد و مستندات رسمی فرهنگستان شامل خلاصههای سیاستی، نظرات کارشناسی، بیانیهها و مکاتبات انجامشده صورت گرفت. نتایج نشان داد که فعالیتهای فرهنگستان در سه محور اصلی تدوین اسناد سیاستی، ارائه نظرات کارشناسی دربارۀ طرحهای مرتبط با طب سنتی و مکمل و حمایتطلبی و پیگیری موضوعات مرتبط با سلامت جامعه متمرکز بوده و در این بازه زمانی ۶۰ عنوان مکاتبه با سازمانها و نهادهای ذیربط و ذینفعان این حوزه انجام شده است. در این اسناد بر استفاده از شواهد معتبر علمی، ادغام منطقی طب سنتی در نظام سلامت، نظارت وزارت بهداشت بر ارائۀ خدمات، توسعۀ پژوهش و نوآوری، استانداردسازی خدمات و مقابله با مداخلات غیرعلمی تأکید شده است. همچنین فرهنگستان در برابر ایجاد ساختارهای موازی در نظام سلامت و سوءاستفاده از ظرفیتهای طب سنتی مواضع کارشناسی روشنی اتخاذ کرده است. به نظر میرسد استمرار این رویکرد میتواند ضمن صیانت از سلامت جامعه، زمینۀ بهرهگیری علمی و اثربخش از ظرفیتهای طب سنتی ایرانی را در چارچوب نظام یکپارچه سلامت کشور فراهم سازد.
