عفونت‌های ویروسی به‌دلیل سرایت بسیار بالای ویروس منجر به گسترش سریع بیماری در مدت کوتاهی می‌شوند و اپیدمی‌های وسیع و گاهی پاندمی را در دنیا به‌وجود می‌آورند که یافتن روش‎های پیشگیری و درمانی ساده و در دسترس برای آنها می‌تواند ارزشمند باشد. این مطالعه با هدف بررسی کاربرد روش‌های درمان طب سنّتی ایرانی در بیماری‌های ویروسی با شیوع بالا، به‌ویژه آبلۀ میمون و آبله‌مرغان و بررسی مکانیزم اثر آنها و مقایسه با درمان‌های طب رایج انجام شد. به این منظور با استفاده از کلیدواژه‌هایی مانند «آبله»، «جدری» و «حمیقا»، اطلاعات مرتبط از متون طب سنّتی استخراج و فیش‌برداری شد و سپس مقالات علمی معتبر در پایگاه‌های داده مانند اسکوپوس و پابمد نیز بررسی شدند تا اطلاعاتی دربارۀ آبلۀ میمونی و آبله‌مرغان به دست آید. تحلیل داده‌ها نشان می‌دهد که در طب ایرانی، بیماری جدری و حمیقا علائم مشابه آبلۀ میمونی و آبله‌مرغان دارند و مکتوبات موجود بینش ارزشمندی در مورد ایمنی طبیعی، درمان جامع و اصلاح سبک زندگی ارائه می‌دهد. یافته‌ها نشان می‌دهند که ادغام اصول طب ایرانی مانند متعادل‌سازی اخلاط بدن و ارتقای سیستم ایمنی، می‌تواند رویکردهای پزشکی مدرن برای بیماری‌های ویروسی را تکمیل کند. تحقیقات آینده باید بر انجام آزمایش‌های بالینی برای ارزیابی اثربخشی مداخلات مبتنی بر طب مکمّل تمرکز داشته باشد.