fa درآمدی بر تاریخ دارو شناسی در ایران تخصصي Special اصيل پژوهشي Origianal Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:14px;">دارو‌شناسی بخش حایز اهمیتی از طب سنتی است که در پیش‌برد آن دانشمندان بزرگی نقش داشته‌اند. &laquo;ماتریا مدیکا&raquo; اثر مشهور دیوسکوریدس (قرن اول م) توسط اصطفت بن باسیل، از یونانی به عربی بر گردانده شد و توسط حنین بن اسحاق تصحیح و تحت عنوان هیولی الطب فی الحشایش و السموم، در قرن سوم در اختیار دانشمندان مسلمان قرار گرفت و شرح‌های مختلفی بر آن نوشته شد. ابن بیطار صاحب الجامع المفردات، بزرگ‌ترین گیاه شناس جهان اسلام بر شمرده می‌شود. اثر او به زبان‌های لاتینی، آلمانی، ترکی و فرانسوی ترجمه شده است. از دیگر دانشمندانی که صاحب مباحث یا کتاب مستقل دارو‌شناسی بوده‌اند می‌توان به علی ابن ربن طبری (در فردوس الحکمه)، رازی (در الحاوی فی الطب و المنصوری)، هروی (الابنیه به زبان فارسی)، ابن سینا (در القانون فی الطب)، بیرونی (الصید نه فی الطب)، جرجانی (ذخیره خوارزمشاهی). شاپوربن سهل صاحب قدیمی‌ترین فارما کوپه القرابادین) و از شاگردان مکتب جندی شاپور، حاج زین العطار (اختیارات بدیعی)، حکیم مومن تنکابنی (تحفه) و عقیلی خراسانی (مخزن الادویه) اشاره نمود.<span dir="LTR"></span></span></span><br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;">Herbal medicine, as an important part of traditional medicine, has been developed by famous scholars. “De Materia Medica” the valuable work of Dioscorides (1st CE) was translated into Arabic by Stephan Basil under the title of Hayula al-Teb. This work was further elaborated by several Moslem scholars and finally made available to the public in the 3rd Century CE. Indigenous pharmaceutical sciences were pioneered by Ebn al-Beitar the outstanding Muslim botanist and is the author of “Jame le Mofradat”. Other scholars who have contributed chapters to, or authored separate treatises on materia medica or pharmaceutical sciences were; Tabari (Ferdous al-Hekmat), Rhazes (Al-Hawi and Al- Mansouri), Heravi (Al-Abnieh), Avicenna (Al-Qanoon), Biruni (Al-Saidane), Jorjani (Zakhire), Shapor Sahl (an erudite from the School of Jondishapour and author of Gharabadin: the oldest Pharmacopoeia), Haji Zain al-Attar (Ekhtiarat-e-Badii), Hakim Momen (Tohfe) and Aghili Khorasani (Makhzan al-Advie).<br> &nbsp;</div> داروشناسی, قرابادین, طب سنتی ایران Qarabadin, Materia Medica, Traditional 1 8 http://jiitm.ir/browse.php?a_code=A-10-1-134&slc_lang=fa&sid=1 E. Moslehi shad ابراهیم مصلحی شاد 100319475328460013621 100319475328460013621 Yes