[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 9، شماره 2 - ( تابستان 1397 ) ::
جلد 9 شماره 2 صفحات 0-0 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی شیوه‌های تشخیص، درمان و پیشگیری از آبله در آثار حکمای طب سنتی ایران
سمانه عربیان، خاطره اکبری ماشک، سید سعید اسماعیلی صابر*
چکیده:   (729 مشاهده)
سابقه و هدف:  آبله، یکی از مهم‌ترین بیماری‌های واگیردار بوده است که از زمان‌های قدیم در بین اکثر جوامع شیوع داشته و موجب مرگ‌و‌میر فراوانی شده است ویروس آبله از طریق مسافران یا مهاجران که به مناطق پاک قدم می‌گذاشتند، به اطفال بی‌دفاع منتقل می‌شد و در موج‌های همه‌گیری خود، بیماری اطفال به‫شمار می‌رفت؛ چنان‌که بیشترین آمار مرگ‌ومیر کودکان در طول تاریخ مربوط به آبله بوده است. ضرورت مبارزه با آبله و درمان آن، از دیرباز در میان پزشکان احساس می‌شد. اختصاص یافتن قسمتی از متون کهن پزشکی به شرح و تفسیر این بیماری از میزان مرگ‌ومیر این بیماری در میان جوامع مختلف، گویای اهمیت مسئله است. با این وجود تاکنون دستورالعمل جامع و کاملی از شیوه‌های تشخیص و درمان و پیشگیری از آن ارائه نشده است. لذا هدف از این مطالعه، بررسی منابع طب سنتی ایران درباره سیر بیماری، سبب‌شناسی، علائم و عوارض، درمان و پیشگیری از آبله می‌باشد.
مواد و روش‌ها: این تحقیق یک بررسی کتابخانه‌ای است و حاصل کار بر روی متون معتبر طب سنتی ایران از قرن دوم تا چهاردهم هجری می‌باشد. که مطالب مربوط به آبله و نحوه تشخیص و درمان و پیشگیری آن استخراج گردیده است.
یافته‌ها: این بیماری با نام «جدری» در متون طب سنتی ایران اولین‌بار در قرن سوم هجری توسط ثابت بن قره معرفی گردیده است. ولی اولین توصیف روشمند، علمی، بالینی و دقیق از آبله در قرن سوم و چهارم هجری توسط رازی در کتاب «الجدری و الحصبه» که از مهم‌ترین کتب پزشکی دورۀ اسلامی به‌شمار می‌رود؛ ارائه گردیده است و اکثر پزشکان پس از رازی، در بیان این بیماری به نوعی از رازی تأثیر پذیرفته‌اند. به‌گونه‌ای که این بیماری را براساس تظاهرات بالینی آن شرح و سبب‌شناسی کرده و تدابیر و درمان آن را براساس سه مرحله کمون، تظاهرات و نقاهت بیان کرده‌اند. حکمای طب سنتی ایران برای پیشگیری انجام واکسیناسیون به دو شکل خوراکی و تلقیح را معرفی کرده‌اند
نتیجه‌گیری: به ‌نظر می‌رسد که در منابع طب سنتی ایران رویکرد تشخیصی- درمانی مشخصی نسبت به بیماری‌های واگیردار از جمله آبله وجود داشته است. به‌گونه‌ای که با رفع سبب (با دیدگاه‌های مکتب درمانی خود) می‌توانسته‌اند تا حد چشمگیری از بروز آن پیشگیری و در صورت بروز از شدت عوارض آن جلوگیری نمایند. همچنین در سیر بیماری، اصل درمان آنها مبنی بر تقویت میزبان (انسان) بوده تا مبارزه با عامل بیماری. با وجود ریشه‌کنی آبله در زمان فعلی به دلیل مشابهت آن با برخی بیماری‌های عفونی دیگر از جمله آبله مرغان آشنایی بیشتر با منابع طب سنتی در تشخیص، درمان و پیشگیری از آبله، به باز شدن دریچه های تحقیقاتی جدیدی برای محققان، در مقابله با اپیدمی‌های عفونی فعلی و احتمالی آینده منجر می‌شود.
واژه‌های کلیدی: بیماری‌های واگیردار، آبله، جدری، تاریخ پزشکی، طب سنتی ایران
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۷/۷/۲۳ | پذیرش: ۱۳۹۷/۷/۲۳ | انتشار: ۱۳۹۷/۷/۲۳
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML     Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:


عربیان سمانه، اکبری ماشک خاطره، اسماعیلی صابر سید سعید. بررسی شیوه‌های تشخیص، درمان و پیشگیری از آبله در آثار حکمای طب سنتی ایران. مجله طب سنتي اسلام وايران. 1397; 9 (2)

URL: http://jiitm.ir/article-1-985-fa.html



دوره 9، شماره 2 - ( تابستان 1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله طب سنتی اسلام و ایران Journal of Islamic and Iranian Traditional Medicine
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3781